آخرین وداع

دختر کوچک حسین(ع) که از زلال باران بود، سرخ می بارید، لهجه نگاهش پر از تمنّا بود. او وسعت آخرین وداع پدر را خوب می دانست. مجال کوچ را بر سپهدار بسته بود، مگر آغوش پدر تسلای دل غمگینش باشد.