ولله ان قطعتموا یمینی...

در سایه هر نخلی تیغی خفته بود علمدار می غرید و می تاخت تا آب را به حرم رساند. در ازدحام تیرها و عمودها ،دستان ساقی بر پیشانی خاک غنودند. عباس(ع) مشک را به دندان، خویش را سپر مشک ساخته بود، تیری که در گلوی مشک نشست امید ساقی فرو ریخت.