شب عاشورا

آنان که سودای خاک داشتند رفته بودند.و آنان که پرهایشان در جذبه های یار سوخته بود به دروازه های آسمان چشم داشتند، شب عجیبی بود، کوچکترین سرباز حسین(ع) مرگ را در شیرینتر از عسل توصیف می نمود.