باران…35

از اینجا ـ از این چراغ های روشن

تا تیرگی که فانوس رنگ پریده را نگه می دارد ـ

تا آبادی خاطرات من ـ

تا کپرهایمان ـ

بسیار فاصله مانده است

آنجا پدرم در آغاز فصل میانسالی ایستاده است

و خواهرانم هر صبح زود به پخت نان مشغولند

من کودکیم را در میان نخل های خیال انگیز و بادهای سوزان

تجربه کردم

آنجا که نخل ها، همه چیز باغداران است

کپرها شانه به شانه هم

زندگی ساده را در خود جای داده اند

از اینجا تا دیروزِ من،

خاطره هایی است که همیشه در من جاریند

انگار خوابی زندگیم را به هم دوخته است.