باران…36

وقتی بزهای کوهی از گردنه های صعب العبور می گذرند،

وقتی اُشترهای مَست، ماسه زارهای بادیه را در می نوردند،

و اسب های خسته، از جادّه های مال رو، صبورانه می گذرند،

و باد، جوزارهای سبز را به رقص می کشاند،

وقتی غزالی تیز تک، وسعت دشت ها را به بازی می گیرد

و گرگی گرسنه از دورها زوزه می کشد

وقتی لالایی از یاد رفته ای، از درز پنجره ای قدیمی،

ذهن خواب آلود را تلنگر می نوازد

با خود می گویم، عصر پولادی ما

باز هم لبریز از شکوه و زندگی است.