باران...37

باز هم بهاری دیگر و ضیافتی شکوهمند

خشک شاخه ها را جوانه می بخشد

هوا سرشار ربّناست

و لطافت آیه های سبز، سجّاده ها را بارور نموده است

شب ها در ازدحام مفاتیح الجنان

روح های خسته به خلسه می روند

و به هنگام سحر، مناجات های معصومانه

به آسمان سر می سایند

افطار، این فطر خجسته

دل های پاک را بر سر سفره های مهر می برد

این ضیافت بلند را که در لیالی قدر شکوفه می دهد

با کدامین سجدۀ خلوص می توان سپاس گفت

و درک این میهمانی از دریچۀ نگاه کدام چشم میسّر می شود!