باران...50

طاقت بیاور عزیز من!

تا روزهای وصل، تا فصل نو بهار

تا کوچ از این ویرانی خیال

راهی نمانده است

دیگر حصار و درد، دیگر نماز خوف

حتی صدای باد

در رهگذر نیست

خورشیدهای دیگری از شرق سر زدند

با ابرها، همسایه می شویم 

و شب ها که می رسند، با مشعل ستاره سقف خانه را پر نور می کنیم

من خواب دیده ام

سهمی از آسمان برای ماست

این شام تیره می رود

طاقت بیاور عزیز من.