باران...53

تو در هر کجای خاک که باشی

برای مردمان من عزیز خواهی بود

و هوایی که از سمت نگاه تو می وزد

احساس طراوت را

در لای تنم می رویاند

من از مزارع سبز تو دور گشته ام

امّا هنوز هم آغوش من سرشار عطر گیسوان توست

آن روزها که زود خاطره گشته اند،

سهم حضور من در دیار توست

هر کجای خاک که باشی

نفرین و درد و بغض زمانه از تو دور باد.