کسی نشان خاطره ای را نمی جوید

امّا فردا تابوت اندوهی را در غبارها

بر دوش خواهیم بُرد

کسی که آرزوهایش خشکید،

و حسرت هایش را با خود بُرد

فردا خواهیم دانست

بودنش را،

در تصویری از کوچ، تصویری  از نبودن

نمی دانم وقتی دلهامان بسیار تنگ می شود

صدای کدام مهربان

تسلّای ما خواهد بود

بگذارید کسی برای دل من « یاسین » بخواند

دلتنگ گریه ام.