این صدا، هیاهوی باد نیست

آنسوترها کسی تو را فریاد می زند

این تکرار ضجّه ای است مُبهم

در پُشت این حصارها کسی

تصویر بی کسی خویش را نقش می کند

چقدر بی خیال درگذری

او شاید تو باشی

لحظه ای تأمّل کن، زورقی در رقص آب و باد در گیر است

تأمّل کن، شاید نگاهی به لِنج احساس تو گره خورده باشد

تأمّل کن،

فردا شاید

از ما فریادی نیز برنخیزد.