فصل سرخ

( معرفی کتاب و نمایشگاه بزرگ نقاشی فصل سرخ )

به کوشش: سجاد واعظی

شاید صدا کنی مرا

نویسنده: علی بحرینی متولد 1349 – بردخون

ناشر: مولف، چاپ اول زمستان 1384

الف- درباره نمایشگاه

همزمان با بر پایی نمایشگاه بزرگ نقاشی فصل سرخ شامل آثار عاشورایی علی بحرینی هنرمند و نقاش چیره دست و پر تلاش استان بوشهر در تاریخ 12 بهمن 1384 جلوه ای دیگر از استعدادهای درخشان این دیار نمایان گشت. آثاری که بحق صاحبان ذوق و پیشوایان معرفت زبان به تحسین آن گشوده و از پدید آورند ه پرتوان آن تجلیل نموده اند. زمان برپایی نمایشگاه 12 الی 27 بهمن ماه 1384 می باشد. همه دوستداران هنر و ادبیات را به تماشا این نمایشگاه فرا می خوانیم. امید که جامعه و مسوولان قدر این نیروهای دلسوز و اندیشمند را بدانند و در حمایت از این عزیزان گامهای موثر بردارند.

ب- سوابق و فعالیت های استاد علی بحرینی

1- استاد دوره های آموزشی طراحی و نقاشی از سال 70 تا کنون

2- حضور د رنمایشگاه متعدد گروهی استانی و شهرستانی

3- برگزاری 3 نمایشگاه انفرادی در بوشهر 79-80-82

4- برگزاری 4 نمایشگاه انفرادی در برازجان 74-78-80-82

5- برگزاری نمایشگاه انفرادی در شیراز –رمضان 83

6- حضور در اولین نمایشگاه نقاشی هنرمندان بسیجی سراسر کشور- تهران بهمن78

7 حضور در دومین نمایشگاه نقاشی هنرمندان بسیجی سراسر کشور- تهران خرداد 84

8- استاد دانش آموزان هنر، دو دوره 80-81

9- نفر اول مسابقه سراسری نقاشی عاشورایی – قم82

10- نفر اول مسابقه نقاشی شش استان همجوار بوشهر 83

11- اجرای مجموعه نقاشی از زندگی امام علی(ع)

12- اجرا، چاپ و توضیع دو اثر : غربت و شهادت زهرا(س) در سراسر کشور87

13- داور مسابقات استان و شهرستان

ج-سی دی فصل سرخ

همزمان با برپایی نمایشگاه فصل سرخ مجموعه این آثار به ضمیمه بیوگرافی استاد علی بحرینی در یک آلبوم سی دی با طراحی زیبا به مشتاقان هنر تقدیم گشت.

د- شاید صدا کنی مرا

نام اثر منتشره ای از هنرمند عزیز علی بحرینی می باشد که آن هم، همزمان با افتتاح نمایشگاه فصل سرخ وارد بازار کتاب شد. کتاب در 80 صفحه و با طراحی ویژه در تیراژ3000 نسخه و با قیمت 1000 تومان، چاپ نخست خود را پشت سر گذاشت. پس از تقدیم و مقدمه، متن کتاب در دو بخش با عنوان لحظه های مقدس و «فصل دیگر» شامل مقالات و قطعات ادبی در توصیف و ثنای بزرگان دین و حضرات معصومین (س) و ستایش مفاهیمی همچون عشق، فراق، تنهایی، دمیدن خورشید، مخمل خیال و... می باشد. علی بحرینی در نویسندگی نیز همچون نگارگری، نقاشی و... دارای روحی لطیف و ذوقی شکوفا می باشد.

کثرت تعابیر ادبی، بکارگیری صنایع بدیعی و صور خیال، لحن وسبک شاعرانه و حس امیدواری و نگاه به آینده این موضوع را تائید می کند. برای حسن ختام با توجه به این که در ایام محرم حسینی و نکوداشت یاد و خاطره سرور و سالار شهیدان هستیم، یکی از مقالات کتاب با عنوان «فصل وصل» که هدیه به پیشگاه حضرت سید الشهداء(ع) شده است،به خوانندگان عزیز پیشکش میشود.

فصل وصل

باز هم در جستجوی توام، دوباه نام سرخگونت از حنجره ها می جوشد و پرچم های عزا در مویه های بادهای پریشان «یزله» گرفته اند.

تو نیستی و ما، در سالگشت مرگ خویش عزاداریم.

کجایی ای آسمانی خاک، ای فضیلت ناب؟ کجایی ای طراوت چمن های سُرخ؟

در کجا جویمت ای آغاز فصل متبرّک وصل؟

دیگر خسته ام و نشانی از تو نیست. کاروان درد ما را بر سینۀ شهر دیده ای: زنجیرهای پریشانی را بر کتفمان می باریم و سینه ها در شلاق دست ها گُر گرفته اند، امّا تو نیستی.

چشم های گناه آلود، گاهی دجله می شوند و می بارند ولی زمین های تفتیدۀ دل، در تشنگی می سوزند.

خلوص دیروزمان را گم کرده ایم. نمی دانم در خورشید باران فردا که در حضورت پرده ها، بر افتاده خواهد شد، آیا زمین تاب نگاه شرم ما را خواهد آورد؟

ما را با خود به کربلایی دیگر ببر! ما را از این صحرای خشک به فراتِ تشنگی بفرست.

بگذار در نیایش دست های بریدۀ عباس(ع) دگر باره علقمه به جوش درآید.

ما را با خود به کربلایی دیگر ببر. به سامان تلّ زینبیّه، به بلندای تپۀ انتظار. به قحط سال آب.

ما را با خود به میهانی عمودهای آهنین، به تیرهای سه شعبه، به شمشیر های برهنه ببر. ما را ببر تا در شطّ خون پیشانی، با دست های بریده غسل رهایی را به جای آوریم.

ما را ببر به ضیافت خنجرهای سرخ، پیکرهای بی سر. ما را به نیزه زار حادثه بفرست.

بگذار دوباره ایمان آوریم فضیلت را، در تلاوت رأس بریده ای که بر بلندای نیزه، قرآن مجّسم بود.

نشریه دریای جنوب - سال سوم – دوشنبه 24 بهمن 1384