باران...8

دیروز به زادگاهم رفته بودم؛

مگر چندمین سال است که از دیارم کوچیده ام!

مردمان قبیله پیر شده بودند

جوانان با من غریبه بودند

و دوستانم از آنجا رفته بودند

یا در بستر دریا و دشت در پی روزی،

از سال های مِهر و لبخند،

 فاصله گرفته بودند

و پدرم، در بستری از درد 

از روز های شکوهش فاصله می گرفت

دلخوشی های دیر سالم یکی بعد از دیگری رنگ می باختند

چه دیر شده بود

خاطره ها به خواب رفته بودند

و زادگاهم مرا از یاد برده بود.