باران...5

در من نای دویدن خشکیده است

و ذوق پریدن را،

آن روزهای سرد، از من گرفتند

روزهای سخت جنوب،

ـ وقتی شرجی شهریوری مجال تنفس را می گیرد ـ

دیگر گمان مبر که سینه چاک باشم

برو و بر روزهای رفته من مُهر سکوت باش

دیگر کسی پُشت پنجره ای چشم به راه نیست

و آمدنت را بعید می دانم کسی به انتظار

مانده باشد

برو و از دایره مقدس اندیشه هایم دور شو

دیروز اگر به شوق می آمدم،

در پی آفتاب بودم

و امروز،

جُز شب از شبستان تو نمی روید.